Położenie naszej gminy

Utworzono: piątek, 14, lipiec 2006

Gmina Klimontów położona jest na wyżynie Kielecko-Sandomierskiej, przy trasie Warszawa - Rzeszów. Krajobraz tutejszy to stosunkowo płaska wyżyna lessowa, wyniesiona na wysokość 220-290 m n.p.m., z bardzo gęstą siecią dolin i wąwozów lessowych stanowiących dopełnienie doliny Koprzywianki, będącą dominującą częścią krajobrazu gminy. Leży ona w całości w dorzeczu Koprzywianki, lewego dopływu Wisły.

Występują tu korzystne dla rozwoju rolnictwa warunki klimatyczne, a także dobre gleby. Powierzchnia gminy liczy 99 km2 i składa się z 35 sołectw, z liczbą około 9 030 mieszkańców.
Sam Klimontów został założony około 1240 roku, przez Kasztelana Krakowskiego Klemensa i od niego wywodzi swą nazwę. Dawnej miasto obecnie osada, licząca około 2030 mieszkańców, leżąca na wyżynie Sandomierskiej (w odległości około 30 km od Sandomierza), na opadających faliście skłonach lessowego płaskowzgórza, przeciętego doliną rzeki Koprzywianki. Jest lokalnym węzłem drogowym, z którego prowadzą drogi do Opatowa, Staszowa i Sandomierza.

Prawa miejskie uzyskał w 1604 roku, za sprawą Jana Zbigniewa Ossolińskiego Kasztelana Małogoskiego i Żarnowskiego, który w 1613 roku, sprowadził tu zakon Dominikanów i ufundował im kościół oraz klasztor. Od 1623 roku właścicielem miasta jest jego syn Jerzy Ossoliński, później Kanclerz Wielki Koronny, który funduje tu budowę kościoła parafialnego, później Kolegiaty.
Po śmierci Jerzego Ossolińskiego właścicielem Klimontowa od roku 1650 jest Samuel Kalinowski Oboźny Koronny, później Klimontów jest własnością Morsztynów, od 1733 roku Sanguszków, a od 1760 roku do 1880 roku Ledóchowskich. W 1656 roku miasto zostaje spalone przez Szwedów, niszczone pożarami 1819 i 1964 roku. W roku 1869 Klimontów traci prawa miejskie. Od 1870 roku osada, zachowująca cechy układu urbanistycznego i zabudowy małego miasteczka W Klimontowie urodził się poeta futurysta Bruno Jasieński, żyjący w latach (1901-1939).

Copyright © 2015 Klimontów wita... Wszelkie prawa zastrzeżone.