Żegnaj Tomku!
Z ogromnym smutkiem żegnamy Tomasza Ferensa – radnego gminy Klimontów, animatora kultury, społecznika, a przede wszystkim naszego przyjaciela, znajomego, bliskiego człowieka. Odszedł po ciężkiej chorobie w wieku 64 lat, pozostawiając po sobie pustkę, której długo nie będziemy w stanie wypełnić.
Tomek był osobą, która potrafiła łączyć ludzi. Miał w sobie niezwykłą energię, pogodę ducha i gotowość do działania, które sprawiały, że każde przedsięwzięcie nabierało sensu i rozmachu. Był współtwórcą Jarmarku na św. Jacka w Klimontowie – wydarzenia, które z czasem stało się jednym z najważniejszych punktów w kalendarzu kulturalnym naszej gminy. To dzięki jego zaangażowaniu i wyobraźni Jarmark zyskał niepowtarzalny charakter, łącząc tradycję z nowoczesnością i przyciągając mieszkańców oraz gości z całego regionu.
To on współtworzył również Pasterkę w Kaplicy Betlejemskiej w Ossolinie – wydarzenie pełne ciepła, symboliki i wspólnoty. Dla wielu z nas stało się ono jednym z najpiękniejszych momentów w roku, chwilą zatrzymania i refleksji. Tomek wierzył, że kultura ma moc budowania więzi, i całym swoim życiem tę wiarę potwierdzał.
Przez lata angażował się w niezliczone inicjatywy kulturalne, wspierał wydarzenia organizowane w gminie, inspirował innych do działania. Miał dar dostrzegania w ludziach talentów i zachęcania ich, by odważyli się je rozwijać. Współtworzył projekty, które integrowały mieszkańców i sprawiały, że Klimontów stawał się miejscem żywym, twórczym i otwartym.
W styczniu 2025 roku świętował 40-lecie pracy w Miejsko-Gminnym Ośrodku Kultury w Klimontowie. Czterdzieści lat – niemal całe dorosłe życie – poświęcone temu, by kultura była blisko ludzi. To nie tylko imponujący jubileusz, ale przede wszystkim świadectwo jego oddania, pasji i konsekwencji.
Dla nas jednak Tomek był kimś więcej niż radnym, animatorem czy pracownikiem instytucji kultury. Był człowiekiem, z którym można było porozmawiać o wszystkim. Człowiekiem, który potrafił słuchać, doradzić, rozśmieszyć. Człowiekiem, który zostawiał po sobie dobro – w codziennych gestach, w relacjach, w pracy, którą wykonywał z sercem.
Dziś żegnamy go z bólem, ale też z ogromną wdzięcznością. Za jego obecność. Za jego pracę. Za jego życzliwość. Za to, że był.
Tomku, pozostaniesz w naszej pamięci i w naszej wspólnocie. W wydarzeniach, które współtworzyłeś. W miejscach, które dzięki Tobie nabrały znaczenia. W ludziach, których inspirowałeś. W historii naszej gminy, którą współpisałeś przez lata.
Dziękujemy Ci za wszystko. Spoczywaj w pokoju.